διαβάζεται...
Αναρτήσεις

Τα ζόμπι επιστρέφουν


politiko-zobiΓια το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ μιλάμε, αλλά και τους πρώην πρωθυπουργούς Σημίτη – Παπανδρέου. Ο πρώτος έκανε κάποια ελλιπέστατη αυτοκριτική, ο δεύτερος συνέχισε να ζει στον μικρονοϊκό κόσμο του. Ο Πάγκαλος δεν τόλμησε να εμφανιστεί στο Συνέδριο και χαρακτήρισε «ελαφρώς γελοία» την ιδέα επιστροφής των δύο πρώην στην πολιτική. Και ο Τσοχατζόπουλος, δηλώνοντας πάντα αθώος, είπε μέσα από το δικαστήριο πως «Ανδρέας Παπανδρέου, Κώστας Σημίτης και Γιώργης Παπανδρέου… έχουν όλοι ευθύνη… οδηγήσαμε σε οικονομική χρεωκοπία τη χώρα».

Όσο για τον Βενιζέλο, ευτυχής που το Συνέδριο δεν αμφισβήτησε τον εναγκαλισμό με τη Δεξιά στη συγκυβέρνηση, κάλεσε σε συνεργασία «όλες τις προοδευτικές δυνάμεις», αποκλείοντας φυσικά τον ΣΥΡΙΖΑ. Μάλλον εννοούσε τον ανύπαρκτο Λοβέρδο, τον οποίο συντηρούν τεχνητά τα ΜΜΕ ως εφεδρεία της συντήρησης…

Το συνέδριο των ζόμπι της πολιτικής πέρασε μέσα στη γενική αδιαφορία. Οι ομιλίες κυμαίνονταν από την ανούσια συνθηματολογία έως τη θλιβερή επίκληση της αραχνιασμένης δόξας, ενώ διανθίζονταν από ντροπαλές ενοχές και επιφανειακές τύψεις για το κατάντημα του πάλαι ποτέ κραταιού σοσιαλιστικού κόμματος. Για γέλια και για κλάματα, κλαυσίγελως όπως θα έλεγε και ο Ζουράρις.

Και μέσα σε όλα αυτά μου ήρθαν στον νου εικόνες από τη δεκαετία του ’80, του κραταιού τότε ΠΑΣΟΚ. Μία φωτογραφία του ’89: Ο Ανδρέας Παπανδρέου σε φωτογραφία με τον Τσοχατζόπουλο εκ δεξιών, τον μακαρίτη Γεννηματά εξ αριστερών, τη Μελίνα και τον Σκανδαλίδη παραπέρα.

Ο Παπανδρέου είχε κερδίσει θριαμβευτικά τις εκλογές του 1981 επαγγελλόμενος έναν θολό σοσιαλισμό, τερματίζοντας την πολιτική μονοκρατορία της Δεξιάς. Κέρδισε και τις εκλογές του 1985, αφετηρία της συντηρητικής στροφής του ΠΑΣΟΚ για να φθάσει στις αθλιότητες του σκανδάλου Κοσκωτά και τη γενικευμένη διαφθορά σε όλες τις εκφάνσεις του δημόσιου βίου.

Προκύπτει όμως και ένα ερώτημα που ίσως αφορά και τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ένας μονίμως παθολογικός ψεύτης όταν μίλαγε για σοσιαλισμό από τη δεκαετία του ’60; Αν όχι, αν τα χαρακτηρολογικά κριτήρια δεν είναι απόλυτα, μήπως οι επαγγελίες του -εντάξει, νεφελώδεις ήταν, το δέχομαι-, μήπως λέω, ναυάγησαν και λόγω της ανερχόμενης παγκοσμιοποίησης και της αδυναμίας εφαρμογής κάποιου προοδευτικού οικονομικού προγράμματος στο πλαίσιο κυριαρχίας του παγκόσμιου χρηματιστικού κεφαλαίου; Μπορεί και να χρειαζόμαστε νέα όπλα, σύντροφοι.

Ανδρέας Ζεμπίλας

Advertisements

Συζήτηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.