διαβάζεται...
Αναρτήσεις, Πολιτική, Τέχνες Πολιτισμός

«Η Αριστερά έχει την ευθύνη να µας βγάλει από το αδιέξοδο»


http://left.gr

KIMOULIS-150x150Συνέντευξη του Γιώργου Κιμούλη

Συνέντευξη στη Γεωργία Σαδανα, στην εφημερίδα FreeSundayΟ Γιώργος Κιµούλης το τελευταίο διάστηµα πρωταγωνίστησε σε µια άλλη σκηνή από αυτή που ξέρει και µε έναν ανορθόδοξο τρόπο. Η κοινή γνώµη βρέθηκε αντιµέτωπη µε το δίληµµα αν είναι φοροφυγάς ή οφειλέτης και ο ίδιος βρέθηκε για λίγες ώρες µε χειροπέδες και στη δίνη των διαρροών που προηγήθηκαν για ένα κρυφτούλι, το οποίο ο ίδιος διέψευσε, προκειµένου να µη συλληφθείΤης περιπέτειάς του αυτής είχαν προηγηθεί δηµόσιες τοποθετήσεις του πολύ επικριτικές για την ακολουθούµενη πολιτική. Την προηγούµενη εβδοµάδα βρέθηκε στο ίδιο πάνελ µε τον Αλέξη

Τσίπρα σε µια εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ για την απάντηση της αξιωµατικής αντιπολίτευσης στη «στρατηγική της έντασης». Ίσως επειδή η οµιλία του είχε έντονο συναισθηµατισµό, ίσως επειδή το κυνηγητό του από τις Αρχές είχε εκληφθεί από πολλούς ως σαφάρι εντυπώσεων, επιχείρηση αποπροσανατολισµού και εκδικητικού χαρακτήρα πρωτοβουλία, όχι απλώς καταχειροκροτήθηκε αλλά µετά το τέλος της εκδήλωσης δεν µπορούσε να φύγει, αφού ήταν πολλοί αυτοί που είχαν κάτι να του πουν από κοντά. Η παράσταση «Συνέντευξη», που παίζεται στο θέατρο «Αθηνών» σε δική του σκηνοθεσία και µε τον ίδιο στον πρωταγωνιστικό ρόλο, πηγαίνει πολύ καλά και έχει έντονα πολιτική διάσταση, γιατί αποκαλύπτει µια σκοτεινή πλευρά του κόσµου των media, µε την οποία βρέθηκε και ο ίδιος αντιµέτωπος πολύ πρόσφατα.
Στη «Συνέντευξη», τη θεατρική παράσταση στην οποία πρωταγωνιστείτε φέτος, υποδύεστε έναν ξεπεσµένο πολεµικό ανταποκριτή, που οµολογεί επί σκηνής ότι έχει κατασκευάσει γεγονότα. Πού πιστεύετε ότι γέρνει το εκκρεµές µεταξύ της αλήθειας και της κατασκευής της σήµερα;
Ο Ελύτης γράφει: «Την αλήθεια τη φτιάχνει κανείς ακριβώς όπως φτιάχνει και το ψέµα». Άρα το εκκρεµές γέρνει ανάλογα, από το πού θέλει ο θύτης κατασκευαστής να γείρει και από το πόσο µπορεί να πληγεί το θύµα. Ειδικά σήµερα, που τα ΜΜΕ είναι ο υποτιθέµενος καθρέφτης της πραγµατικότητας, όλοι µπορούν να είναι θύµατα ενός κατασκευασµένου ψέµατος ή µιας κατασκευασµένης αλήθειας.
Αν «όλα τελικά είναι προσωπικά», επί προσωπικού, νιώθετε αµηχανία µετά την πρόσφατη περιπέτειά σας µε τον φοροεισπρακτικό µηχανισµό;
Φυσικό είναι. Αρκεί η δική µου περιπέτεια να µη λειτουργήσει στους θεατές της, που µπορεί να βρίσκονται σε αντίστοιχη θέση µε τη δική µου, σαν ακόµη ένα εκβιαστικό παράδειγµα να κλειστούν στη φοβική τους µοναξιά. Ναι µεν όλα είναι προσωπικά, αλλά οι πολλές µοναδικότητες δηµιουργούν το συλλογικό, όταν αυτές συναντηθούν. Και τότε η αντίδραση µπορεί να γίνει παραγωγική.
Είπατε πρόσφατα ότι «υποχρέωση της Αριστεράς είναι η ρήξη, και η ρήξη δεν φτάνει µόνο να εξαγγέλλεται». Πόσο υπεύθυνη είναι η Αριστερά για το σηµερινό κοινωνικό αδιέξοδο;
Για το κοινωνικό αδιέξοδο δεν είναι καθόλου υπεύθυνη. Υπεύθυνη θα είναι αν για άλλη µια φορά δεν κατορθώσει, λειτουργώντας ενωτικά, να µας βγάλει από αυτό το αδιέξοδο.
Η παρότρυνσή σας προς τον ΣΥΡΙΖΑ είναι «να γίνει προσωπικά προστατευτικός». Θεωρείται ότι η πολιτική ασκείται µε όρους προστασίας;
Τώρα, στην εποχή που όλοι έχουν κατηγορηθεί από τους πραγµατικά υπεύθυνους ως συνυπεύθυνοι, επενδύοντας σε µια κατασκευασµένη ενοχή, το πρώτο που πρέπει ένας πολιτικός χώρος να πετύχει είναι η απενοχοποίηση του πολίτη, γιατί η ενοχή τον κρατά παράλυτο πολιτικά και δεν µπορεί να αντιδράσει. Όλος ο κόσµος λέει «νιώθω απροστάτευτος». Τι θα γίνει; Αυτή την κραυγή πρέπει να την ακούσουν όλοι.
Η οικονοµική κρίση πρόσφερε άλλοθι στα άκρα; Τι συναισθήµατα σας προκαλεί η έξαρση της βίας;
Η βία δεν είναι κάτι το γενικό και αόριστο. Η περίφηµη, γενικόλογη καταδίκη της δεν έχει άλλο σκοπό από τη διατήρηση της βίας, και πιο συγκεκριµένα τη διατήρηση της κρατικής βίας. Κάθε βίαιη πράξη πρέπει να κρίνεται ανάλογα µε τις συγκυρίες και το πλαίσιο µέσα στο οποίο διαπράττεται.
Η κουλτούρα της συνεργασίας των κοµµάτων, σχηµατοποιηµένη στην παρούσα κυβέρνηση, πιστεύετε ότι είναι σηµάδι προόδου για τη χώρα;
Θα αστειεύεστε βέβαια. Η συνεργασία από µόνη της δεν εξωραΐζει το σκοπό για τον οποίο γίνεται. Αν αυτή η συνεργασία δεν βλέπει πως τα αποτελέσµατά της είναι η διάλυση του κοινωνικού ιστού αυτής της χώρας, τότε δεν πρόκειται περί πολιτισµού, αλλά περί βαρβαρότητας.
Υποστηρίζετε ότι «ζητείται πάθος, γιατί η έλλειψή του δηλώνει έλλειψη πίστης». Είστε αισιόδοξος για το µέλλον;

Το καλύτερο µέλλον δεν έρχεται φυσικά και νοµοτελειακά, χωρίς τη δική µας ένταση και δύναµη. Επαναλαµβάνω: βασική πρόταξη είναι η απενοχοποίηση του πολίτη. Το πάθος είναι αναγκαίο, γιατί η έλλειψή του αποδεικνύει έλλειψη πίστης. Ο πολιτικός αναλυτικός λόγος οφείλει να απεκδυθεί το φοβικό σύνδροµο που γεννά η χρήση µιας συναισθηµατικής έκφρασης. Ο κόσµος, µαζί µε την ανάγκη για ανάλυση, έχει ανάγκη και τη συναισθηµατική κατανόηση.

Advertisements

Συζήτηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.