διαβάζεται...
Κινητοποιήσεις

Καταλήψεις, άσυλο και ιδεολογική ηγεμονία


villa4_414x290Του Πέτρου Δράτσα
18/08/2012 Λουκέτο στη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης από δυνάμεις των ΜΑΤ σε συνεργασία με τη δημοτική αστυνομία. Χώρος εγκαταλελειμμένος για χρόνια από το Δήμο, που προοριζόταν για κατεδάφιση κάτι που απέτρεψε η πρωτοβουλία κατοίκων της περιοχής, συμβάλλοντας στη μετατροπή τουσε αυτοδιαχειριζόμενο χώρος όπου στεγάζονται κοινωνικά εγχειρήματα της περιοχής και δίκτυα αλληλεγγύης. Πρωταγωνιστικός, εδώ, ο ρόλος της Ανοιχτής Πόλης. Ενοχοποιητικό στοιχείο: η κατάληψη αυτή καθ΄ αυτή.

20/12/2012 Εισβολή αστυνομικών δυνάμεων και εκκένωση της Βίλλας Αμαλία με προσαγωγές όσων βρίσκονταν μέσα. Ενοχοποιητικό στοιχείο: Άδεια μπουκάλια, σημαίες και κοντάρια.

28/12/2012 Εισβολή αστυνομικών δυνάμεων στην ΑΣΟΕΕ και σε συγκεκριμένα πολιτικά στέκια (με την εξαίρεση αυτά των ΔΑΠ και ΠΑΣΠ) εντός του πανεπιστημιακού χώρου. Πρόσχημα: το «παραεμπόριο» έξω από το πανεπιστήμιο.

09/01/2013
 Επανεκκένωση της Βίλλας Αμαλία από όσους προσπάθησαν την ανακατάληψή της, με μαζικές προσαγωγές. Εν συνεχεία, εκκενώνεται από τις αστυνομικές δυνάμεις και το κτίριο που στεγάζει την κατάληψη Σκαραμαγκά (εγκαταλελειμμένο νεοκλασικό που μαζί με τη Βίλλα Αμαλίας  πιθανώς να είχε άδοξη τύχη χωρίς την στέγαση της κατάληψης, αντίστοιχη πολλών νεοκλασικών στο κέντρο της Αθήνας). Ενοχοποιητικό στοιχείο, έπειτα από εξαντλητική έρευνα: τα εργαλεία του ξυλουργείο και του ποδηλατάδικου που στεγάζονται στο υπόγειο του κτιρίου.

***

Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη παρουσιάζει τις παραπάνω ενέργειες των δυνάμεων καταστολής ως τομή σε σχέση με τη μέχρι τώρα κατάσταση. Τις εξηγεί επικαλούμενος την «αποκατάσταση της νομιμότητας» και την πάταξη, από δω και στο εξής, κάθε «εργαστηρίου ανομίας», όπως αποκαλεί τις εν λόγω καταλήψεις. Ο ίδιος υπουργός που φαίνεται ιδιαίτερα ανεκτικός σε εγκληματικές ενέργειες της ΧΑ, αλλά και σε βασανισμούς προσαχθέντων διαδηλωτών από αστυνομικούς. Που δίνει στη δημοσιότητα στοιχεία συλληφθέντων διαδηλωτών, που αρνείται να δώσει εξηγήσεις στη Βουλή για σοβαρούς τραυματισμούς φοιτητών σε πορείες. Και όλα αυτά, στο όνομα της νομιμότητας, το περιεχόμενο της οποίας γίνεται πια ξεκάθαρο όσο πληθαίνουν ανάλογα περιστατικά.

Εκτός τόξου της μνημονιακής νομιμότητας, που οραματίζεται ο κ. Δένδιας και η τρικομματική συγκυβέρνηση, τίθενται απευθείας πολιτικοί και ιδεολογικοί χώροι όπως ο αντιεξουσιαστικός. Δυνατότητα ένταξης στο τόξο αυτό, αντίθετα, έχουν αυτοδικαίως οι διώκτες και βασανιστές μεταναστών ή διαδηλωτών, καθώς επίσης και οι «αυτόκλητοι» υπερασπιστές της μνημονιακής νομιμότητας. Δικαίωμα ένταξης έχουν, επίσης, και όσοι αυτοαποκαλούνται αριστεροί, με την προϋπόθεση να μην προβαίνουν ή να μην εμπλέκονται σε «πράξεις ανομίας», όπως διαδηλώσεις, διαδικασίες κοινωνικής αυτοοργάνωσης και καταλήψεις.

Όταν λοιπόν η κυβερνητική πολιτική υλοποιεί τις επιταγές της φασιστικής ακροδεξιάς, και φιλοδοξεί να τσακίσει κάθε κοινωνικό αγώνα που την αμφισβητεί, τότε ως Αριστερά καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε, πέρα από επικοινωνιακούς αντιπερισπασμούς και αλλαγές ατζέντας (που είναι οφθαλμοφανείς),  μια πολύ πιο σοβαρή κατάσταση. Μια κατάσταση όπου ο αστισμός επιλέγει να συμπεριλάβει τη ΧΑ στην πολιτική στρατηγική του.

Πίσω από τη «νομιμότητα» και τις «ανομίες», λοιπόν, εκτυλίσσεται μια σκληρή ιδεολογική σύγκρουση, που καθοδηγεί ο ίδιος ο πρωθυπουργός, και της οποίας η έκβαση στο σημερινό πεδίο της κρίσης ενδέχεται να είναι καθοριστική για τις αξίες που θα ηγεμονεύσουν κοινωνικά τα επόμενα χρόνια ή και δεκαετίες. Οι αυτοδιαχειριζόμενοι κοινωνικοί χώροι, τα κοινωνικά στέκια και το πανεπιστημιακό άσυλο αποτελούν μερικούς από τους ελάχιστους πλέον θύλακες αντίστασης, που αντανακλούν συμβολικά τις αξίες της αλληλεγγύης, της αυτοοργάνωσης, της συλλογικότητας, της αποεμπορευματοποίσης και της δημοκρατίας, συνεπώς σκιαγραφούν ένα υπόδειγμα κοινωνικής οργάνωσης άλλο από το κυρίαρχο. Η επίθεση σε αυτούς τους χώρους αποτελεί όντως μια τομή, όπως ισχυρίζεται ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη. Πρόκειται για τομή, γιατί σηματοδοτεί την επιδίωξη, από πλευράς αστικού μπλοκ εξουσίας, της διαμόρφωσης μιας κυρίαρχης ιδεολογίας που δεν θα δείχνει καμιά ανοχή στις παραπάνω αξίες, στο βαθμό που επί της ουσίας αντανακλούν το πλαίσιο αξιών της Αριστεράς.

Η μηδενική ανοχή αποτελεί σήμερα μονόδρομο για την αναπαραγωγή των κυρίαρχων αξιών: της ακατάσχετης εμπορευματοποίησης, της πειθαρχίας και υπακοής του κοινωνικού συνόλου, καθώς και της πίστης στον ατομικό δρόμο. Δεν θα διστάσουν λοιπόν να την επιβάλλουν, ακόμα κι αν αναγκαστούν να ξυπνήσουν τα πιο συντηρητικά αντανακλαστικά της κοινωνίας σπέρνοντας τη μισαλλοδοξία και το φόβο.

Είναι για όλους αυτούς τους λόγους που η ανυποχώρητη υπεράσπιση, από την πλευρά της Αριστεράς, των αυτοδιαχειριζόμενων χώρων και των καταλήψεων δεν εξαρτάται από τις δημοκρατικές της ευαισθησίες ή από το αν αυτή τέμνεται ή όχι με τον αναρχικό χώρο. Η υπεράσπιση των χώρων αυτών συνιστά ουσιαστικά υπεράσπιση του δικού της αξιακού πλαισίου που θα αποτελέσει πρώτη ύλη της ιδεολογικής της ηγεμονίας. Πρόκειται για μια έννοια συμπληρωματική, αλλά όχι ταυτόσημη με την κυβέρνηση της Αριστεράς. Η προσπάθεια αποφυγής της σύγκρουσης το μόνο που κάνει είναι να παραχωρεί θέσεις ηγεμονίας στον αντίπαλο.

Μπορούν, λοιπόν, οι θιασώτες της μνημονιακής νομιμότητας να λοιδορούν όσο θέλουν την Αριστερά για τη στάση της. Η Αριστερά, που σέβεται τον εαυτό της, τις αξίες της και τον κόσμο που εκφράζει, δεν πρόκειται να κάνει ούτε βήμα πίσω. H ατζέντα του φόβου και της μισαλλοδοξίας είναι το τελευταίο τους όπλο. Ας τους πάρουμε κι αυτό…

Πέτρος Δράτσας 
RED
Notebook

Advertisements

Συζήτηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.