διαβάζεται...
Πολιτική

Ο Σαμαράς και ο πολιτικός μεταμορφισμός Βενιζέλου Κουβέλη


http://www.avgi.gr/
Ημερομηνία δημοσίευσης: 18/11/2012

Η συζήτηση στη Βουλή για τον προϋπολογισμό και το νέο πακέτο σκληρών μέτρων φέρνει με ανάγλυφο τρόπο στο προσκήνιο το θέμα της συγκρότησης δύο αντίπαλων πολιτικών πόλων με επίκεντρο τη Νέα Δημοκρατία και τον ΣΥΡΙΖΑ αντίστοιχα. Πρόκειται για πολιτική και κοινωνική πόλωση, η οποία κυριαρχεί στη σημερινή συγκυρία και προσδιορίζει τις πολιτικές εξελίξεις στην χώρα. Μπορεί η ιστορική προοπτική να μην είναι διπολική, δεξιά – Αριστερά, καθώς ο κεντροαριστερός σοσιαλδημοκρατικός πολιτικός και κοινωνικός χώρος έχει διακριτό ιστορικό ρόλο, που υπερβαίνει τους σκληρούς περιορισμούς της συγκυρίας, βρίσκεται ωστόσο σήμερα σε συμπληγάδες τις οποίες δημιούργησε η ίδια η ηγεσία του.

* Με τον πολιτικό τους μεταμορφισμό οι ίδιες οι ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ, αλλά και της ΔΗΜ.ΑΡ. με τις τελευταίες αποφάσεις της, προκάλεσαν ρήξη με την κοινωνική τους βάση, τους μισθωτούς του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα και τους μικρομεσαίους, τους οποίους έριξαν βορά στις μνημονιακές πολιτικές – σοκ

Οι ίδιες οι ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ, αλλά και της ΔΗΜ.ΑΡ., με τις τελευταίες αποφάσεις της, με τον πολιτικό μεταμορφισμό τους προκάλεσαν ρήξη με την κοινωνική τους βάση, τους μισθωτούς του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα και τους μικρομεσαίους, τους οποίους έριξαν βορά στις μνημονιακές πολιτικές – σοκ. Ένα μεγάλο μέρος αυτών των κοινωνικών δυνάμεων παραμένει σήμερα ανέστιο και αναζητά πολιτική εκπροσώπηση. Αν μετακινηθεί, προς τα πού θα μετακινηθεί, αν αναζητήσει εκπροσώπηση στον ίδιο πολιτικό χώρο ή αν θα παραμείνει ανέστιο, είναι μια ανοικτή διαδικασία, η έκβαση της οποίας θα εξαρτηθεί τόσο από την πολιτική διαμάχη όσο και από τις βαθιές κοινωνικές πληγές που τον συγκλονίζουν το τμήμα αυτό της Κεντροαριστεράς.

Εκείνο που έχει γίνει φανερό πάντως είναι ότι ο Αντώνης Σαμαράς επιχειρεί να προσδέσει στον αστικό πολιτικό πόλο όχι τόσο πρόσωπα σε αυτή τη φάση- θα έρθει σύντομα αυτή η στιγμή- όσο τις πολιτικές δυνάμεις, το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜ.ΑΡ., που μέχρι σήμερα εκπροσωπούσαν τον μεταρρυθμιστικό χώρο. Ο Σαμαράς επιχειρεί να μετατρέψει το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜ.ΑΡ. σε δορυφόρους του και να τους προσδέσει σε μια σκληρή και ακραία πολιτική βίαιου εκσυχρονισμού. Έτσι όμως καθιστά αναξιόπιστους στην κοινωνική τους βάση τους δύο στιλοβάτες του μειώνοντας δραματικά τη δυνατότητα αυτόνομης δράσης. Μετατρέποντας σε δορυφόρους το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜ.ΑΡ., στη βάση μιας πολιτικής στρατηγικής, που βρίσκεται σε προφανή αντιπαλότητα με την κοινωνική τους βάση, τους απονεκρώνει πολιτικά και τους αναγκάζει να εξαρτούν την πολιτική τους ύπαρξη από τη συνοχή του αστικού συνασπισμού εξουσίας.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο αστικός πολιτικός πόλος, ακολουθώντας μια βασιλική ατραπό, θα καταφέρει να ανασυγκροτηθεί σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, να συγκροτήσει έναν νέο συνασπισμό εξουσίας και τελικά να ηγεμονεύσει. Αντίθετα, η διαδικασία αυτή ενέχει σημαντικές αντιφάσεις. Για παράδειγμα, δύο φορές σε διάστημα μιας εβδομάδας ο Αντώνης Σαμαράς επιχείρησε να θέσει προ τετελεσμένων τους δύο εταίρους του στην κυβέρνηση. Την πρώτη φορά επιβάλλοντας την ψηφοφορία σε ένα άρθρο των επώδυνων μέτρων του πολυνομοσχεδίου, ρισκάροντας τη συνοχή της ίδιας της κυβέρνησής του, αφού πέρασε οριακά με 153 ψήφους. Και στη δεύτερη περίπτωση με την σπουδή του να αλλάξει ο νόμος Ραγκούση για την παροχή της ιθαγένειας και μάλιστα εντός μιας εβδομάδας, ενώ γνώριζε ότι ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜ.ΑΡ. δεν θα μπορούσαν να αποδεχθούν την ακροδεξιά ατζέντα στο μεταναστευτικό.

Μπορεί όμως η στρατηγική Σαμαρά, για την ενοποίηση του αστικού πόλου εξουσίας και τη διεύρυνσή του προς την Κεντροαριστερά αλλά και τη Δεξιά, να πετύχει σήμερα υπερβαίνοντας ισχυρές αντιφάσεις;

Η πρώτη αντίφαση είναι ότι ο Σαμαράς προσδοκά πολιτικά οφέλη από την πρόσδεσή του στο άρμα της Μέρκελ, που έχει μεγάλη ευθύνη για τη διαιώνιση της κρίσης στην Ευρωζώνη, επιβάλλοντας τιμωρητικά μέτρα – σοκ στους λαούς του Νότου, ενώ στο θέμα της απομείωσης του χρέους κάνει ακόμη και το ΔΝΤ να μοιάζει με αρσακειάδα μπροστά της. Την ίδια ώρα, ασαφή και εν πολλοίς αντικρουόμενα παραμένουν τα γεωπολιτικά σχέδια για τη χώρα μας και την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, των μεγάλων διεθνών παικτών δηλαδή της Ουάσιγκτον, του Βερολίνου, του Πεκίνου και της Μόσχας. Κυρίως όμως ασαφής παραμένει ο τρόπος ένταξης της χώρας μας στα σχέδια αυτά.

Η δεύτερη μεγάλη αντίφαση είναι ότι η στρατηγική Σαμαρά στηρίζεται στην πολιτική του βίαιου εκσυχρονισμού, που περιθωριοποιεί τα πιο δυναμικά κοινωνικά στρώματα, ενώ στηρίζεται στα φοβικά σύνδρομα για κίνδυνο εξόδου από το ευρώ. Την ίδια ώρα όμως, με τη σκληρή πολιτική που εφαρμόζει οδηγεί τη χώρα ολοταχώς στο ΑΕΠ της δραχμής και θεσμικά μακριά από οτιδήποτε θυμίζει Ευρώπη. Δεν είναι τυχαίο ότι ο πολιτικός πόλος του αστικού εκσυχρονισμού επικρατεί μόνο στους συνταξιούχους, τους αποφοίτους βασικής εκπαίδευσης και τους αγρότες, δηλαδή στα κοινωνικά στρώματα με μειούμενη κοινωνική δυναμική, που είναι επιρρεπή σε φοβικά σύνδρομα.

Η τρίτη μεγάλη αντίφαση είναι τό χάσμα ιστορικότητας μεταξύ των πολιτικών και κοινωνικών στρωμάτων που επιχειρούν να συγκροτήσουν τον αστικό πόλο εξουσίας. Μπορεί η συγκυρία να είναι πολωτική, ωστόσο μόνο το ιστορικό προηγούμενο του Καραμανλή της μεταπολίτευσης δείχνει ότι οι δυνάμεις αυτές μπορούν να ενοποιηθούν σε μια μεταρρυθμιστική αλλά όχι ακραία και επώδυνη στρατηγική. Ο Καραμανλής ευαγγελιζόταν μια προοπτική δημοκρατίας, ανάπτυξης και κοινωνικής ανόδου, όχι μόνο για τους αστούς αλλά και για τους πολίτες, ενώ η στρατηγική Σαμαρά και το Μνημόνιο σήμερα είναι στρατηγική κατάρρευσης και αυταρχισμού. Επίσης, το 1974 δεν υπήρχε μια ισχυρή αριστερή ή έστω σοδιαλδημοκρατική αντίπαλη δύναμη, εν αντιθέσει με την ύπαρξη του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα, που αποτελεί ισχυρό εναλλακτικό πόλο εξουσίας.

Αυτό το τελευταίο, η ύπαρξη και η δράση του ΣΥΡΙΖΑ, είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο για τον αστικό πόλο εξουσίας, που έχει να αντιμετωπίσει έναν ισχυρό αντίπαλο, με δυνατότητα διείσδυσης στην κοινωνία που στενάζει και με εναλλακτική προοπτική εξουσίας τόσο για τις βαθιές αλλαγές που πρέπει να γίνουν στην Ευρώπη όσο και για την ανασυγκρότηση της χώρας.

Advertisements

Συζήτηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.